SİTAREM!

....

nereden geldin?

bir yıldız gibi düştün dünyama. her nereden geldiysen...

sesin,yüzün,tebessümün,yüreğin,sulu gözlerin...

kapıyı çalmadan girdin içime... hiç sormadan buldun yerini... hiç uğraşmadan tuttun nabzımı... hiç ağlatmadan güldürdün yüzümü...

gönle dost diye kazıdın ismini... yerleştin...

ben seni hiç tanımadan,hiç bilmeden daha... nereden geldiğini anlayamadan...

neden geldiğini çözemeden... sen her şeyinle seni koydun içime,

bembeyaz ellerini, yemyeşil gözlerini,kokulu yanaklarını,çocukça düşlerini,kocaman dünyanı,yazılarını, sözlerini, sesini,göz yaşlarını, gülüşlerini koydun içime...

yüreğe bir renk daha ekledin dost adına! beyazın,pembenin,şekerliğin ve saflığın,umudun,mavinin ve gülün rengini işledin gül yüzünle ...

ev sahibi gibi açtın kapıyı, girdin içime... nereden geldin??

aslında biliyorum; güllerin içinden..

sitarem... sulu gözlüm...

iyi ki geldin gönlüme! kucak dolusu hoş geldin...

(iyi ki doğdun! nice güzel senelere...)