SEN OLSAYDIN...

Keşke sen hep olsaydın, güneşi sönmeseydi yeryüzünün.Huzuru, sıcaklığı, sevgisi azalmasaydı, tükenmeseydi.Sancağı eskisi gibi aşk ile şiddetle dalgalansaydı imanın. Keşke bizi böyle boynu bükük, böyle yetim, böyle çaresiz bırakıp gitmeseydin. Hep yanımızda kalsaydın.

Gözlerimi kapatmıştım da bir gün, hayal tortusunda sen canlandın perdeler arkasından ... Rabbimin dünyayı ayakları altına serdiği, O en sevgili kulunun, nurdan parlak yüzündeki sıcacık tebessümü görmüştüm. Nasıl da ısınmıştı içim, nasıl da yanmıştım için için ... Sabah ezanı okunduktan sonra, aynı mescitte namaz kılmıştım, gül kokunla ve seninle ... Huzurun, güzel ahlakın , kuvvetli inancın dolmuştu içime... Boşalmamacasına ve boşaltılamamak üzere yerleşmiştin gönlüme ...

Ardından her sabahki gibi dertlileri dinlemiş, yaralarına merhem olmuştun. Ben de anlatmıştım sana derdimi... Bakışlarında derin bir inanç, yüreğinden yüzüne yansıyan şefkatle dinlemiştin beni de... 

Belki bir Ebu Bekir'dim(ra) ben, belki bir Ömer, belki Ali, belki de seni görmek için yanmış bir sahabe ... Aslında ne Ebu Bekir kadar dost olabiliyordum, ne Ömer kadar adaletli, ne de Ali kadar zeki. Ama yüreğime kazımış olduğun Allah sevgisi ile hepsinden daha cesaretliydim, en cesaretli... 

Aslında bunların hepsi bir rüya, bir yalan, beynimde kümelenmiş sahte, uçucu, zavallı hayallerim değil mi? Ben bir sahabe olamam, çünkü yüreğim seni görmek aşkıyla yanıp tutuşurken bir kere dahi görememişim yüzünü, aynı mescitte namaz kılamamışım, gül kokunu duyamamışım ... 

Yine de seni düşündüğümde dahi, rengi değişiyor gökyüzünün. Daldaki iğreti yaprak canlanıyor birden bire... Bütün nesneler olanca sevimlilikleri ile tazeleniyorlar. Sen olmasan da kainat hala senden haberdar.

Yalnız şu dünya dehlizinde çıkmazlara düğümleniyor düşüncelerim . Elimden tutan yok ve uçurumun yanı başındayım çaresiz. Yüzüme gülenler arkamdan yavaş yavaş oraya doğru itiyorlar beni . Hısımlarım Ebu Süfyan , Ebu Leheb gibi değil; yüzlerine taktıkları maskelerden seçemiyorum dostumu düşmanımı ... Yağmur yağıyor ve bazıları kayıp gidiyor o uçurumdan . Çok korkuyorum ya MUHAMMED! Yağmurun ıslattığı göz yaşlarımla geliyor hüzün, hüzün doluyor yüzüm, tükeniyor bütün sözüm.

YA SEN BURADA OLSAYDIN; YA DA BEN ORDA!

ş.özdemir